Σκέψεις του Θεολόγου Σερέτη

Μετά από μια κοπιαστική χρονιά στα θρανία, οι θερινές διακοπές αποτελούν μια ευκαιρία για όλους μας, εκπαιδευτικούς και μαθητές να ξεκουραστούμε και να διασκεδάσουμε, απελευθερωμένοι από την καθημερινότητα του σχολείου. Αναμένονται λοιπόν, τις περισσότερες φορές με προσμονή και ενθουσιασμό από όλους μας.
Υπάρχουν όμως και παιδιά που κατακλύζονται από αισθήματα θλίψης, στεναχώριας και μιας γενικότερης δυσθυμίας με τη λήξη του σχολείου και την έναρξη των καλοκαιρινών διακοπών, γεγονός που κάνει τους γονείς να αναρωτιούνται και να ανησυχούν. Είναι μια τέτοια συμπεριφορά των παιδιών φυσιολογική;
Χρειάζεται λοιπόν να αναρωτηθεί κανείς τι είναι το καλοκαίρι και οι διακοπές για τα παιδί. Είναι ότι και για εμάς τους μεγάλους; Σαφώς αποτελούν ευχάριστη «διακοπή» από το καθιερωμένο κοπιαστικό σχολικό πρόγραμμα του χειμώνα, αλλά ταυτόχρονα συνιστούν και μια απομάκρυνση του παιδιού από αγαπημένες δραστηριότητες και αποχωρισμό για ένα αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα από τους φίλους του.
Επιπλέον, όταν τα οικογενειακά βάρη, επιτρέπουν ελάχιστες ή και καθόλου διακοπές, καθώς οι γονείς δουλεύουν ή είναι άνεργοι, το παιδί αναγκαστικά είτε μένει μόνο στο σπίτι είτε «παρκάρεται» σε συγγενείς, χωρίς τις περισσότερες φορές να ερωτηθεί για το τι πραγματικά επιθυμεί.
Καθορίζουμε οι ίδιοι το πρόγραμμα του καλοκαιριού, με βάση τις δικές μας ανάγκες ή καταστάσεις και συχνά τα παιδιά εξαναγκάζονται να ξημεροβραδιάζονται ολομόναχα με τον υπολογιστή, το τάμπλετ, να κάνουν παρέα με παιδιά που μπορεί να μη τα συμπαθούν, να περνούν το καλοκαίρι τους μακριά από τους γονείς σε κάποιο εξοχικό με παππούδες κ.ά. Και όταν ακόμα είμαστε μαζί τους στο σπίτι βαριόμαστε να ασχοληθούμε μαζί τους, αραχτοί στον καναπέ βλέποντας Euro ή πρωινάδικα.
Έτσι, οι καλοκαιρινές διακοπές ελάχιστα αποτελούν «διακοπή» της καταπίεσης του χειμώνα, καθώς και πάλι τα περιθώρια για ελεύθερη έκφραση είναι μικρά και η δυνατότητα επιλογής παραμένει υπόθεση των μεγάλων. Αναπόφευκτα τότε το παιδί βιώνει το αίσθημα της μοναξιάς, χωρίς πολλές φορές να μπορεί να εκφράσει αυτό που του συμβαίνει είτε λόγω ηλικίας είτε λόγω ιδιοσυγκρασίας.

Τελευταία Μέρα

Tελευταία μέρα για τους καθηγητές και καθηγήτριες του Γυμνασίου μας.
Για τη μιζέρια και την αναποτελεσματικότητα της δημόσιας εκπαίδευσης στη χώρα μας έχουν γραφτεί πολλά κείμενα, αλλά επιτρέψτε μας να γράψουμε – τώρα που κλείνουμε για το καλοκαίρι – για μια άλλη από τις πολλές όψεις της σχολικής καθημερινότητας.
Τελευταία μέρα σήμερα για τους καθηγητές και καθηγήτριες του Γυμνασίου μας και ασυναίσθητα κάνουμε ένα μικρό απολογισμό για τα παιδιά μας.
Μέσα στη γκρίζα πραγματικότητα της δημόσιας εκπαίδευσης, κάποιοι μαθητές και μαθήτριες του 3ου Γυμνασίου, ένοιωθαν όμορφα (και σε αρκετές περιπτώσεις ασφαλείς) στην τάξη τους, περισσότερο από όσο ένιωθαν στο περιβάλλον τους.
Κάποια παιδιά βίωσαν πρωτόγνωρα συναισθήματα αποδοχής και ενισχύθηκε η τσαλαπατημένη αυτοεκτίμηση τους, με τη βοήθεια των εκπαιδευτικών που “έσκυψαν” με περισσή αγάπη και ενδιαφέρον πάνω τους, βελτιώνοντας θεαματικά τη σχολική τους επίδοση.
Κάποιοι μαθητές μορφώθηκαν, παρακολουθήσαν θεατρικές παραστάσεις και ξεναγήθηκαν σε μουσεία και χώρους πολιτισμού, που με τους γονείς τους – για πολλούς και διάφορους λόγους – δεν το έκαναν.
Κάποιοι μαθητές έμαθαν να αθλούνται, να χορεύουν, να δημιουργούν καλλιτεχνικά, να εκτιμούν τη μαγεία της μουσικής.
Κάποιοι συμμετείχαν σε προγράμματα εθελοντισμού γεμίζοντας τη ψυχή τους με πρωτόγνωρα θετικά συναισθήματα, προσφέροντας στον πονεμένο συνάνθρωπο.
Σε πολλές περιπτώσεις τα παιδιά έπαιξαν για πρώτη φορά στη ζωή τους θέατρο, έγραψαν και διόρθωσαν μόνοι τους μέσα στη χρονιά δεκάδες κείμενα, έκαναν βιολογία παίζοντας παιχνίδια, φύτεψαν στο προαύλιο δέντρα και λουλούδια.
Παιδιά που δοκιμάστηκαν προσωπικά κατά τη διάρκεια της χρονιάς και το σχολείο –αθόρυβα – παρείχε υποστήριξη και ανακούφιση στις δυσκολίες τους.
Κάποια πρωτάκια γνώρισαν φίλους που μπορεί να τους έχουν για το υπόλοιπο της ζωής τους.
Άλλοι εκπροσώπησαν άξια το Γυμνάσιο μας σε ποικίλους διαγωνισμούς, αθλητικούς αγώνες, παρελάσεις, εκδηλώσεις, γιορτές, ενίσχυσαν και δανείστηκαν βιβλία ζωντανεύοντας τη βιβλιοθήκη μας, μοιράστηκαν το κολατσιό και τα μυστικά τους με τα φιλαράκια, ψήφισαν στην τάξη τους, διαφώνησαν, διεκδίκησαν, νίκησαν, έχασαν, γέλασαν με την ψυχή τους, έκλαψαν, απ’ όλα…..
Ένα σχολείο είναι και αυτά…
Καλό καλοκαίρι σε όλο τον κόσμο.

Print Friendly
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Email this to someonePrint this page